Καθώς χάζευα σε ένα από τα αγαπημένα μου μπλογκ, αυτό της ♥elena's finds♥, έπεσα πάνω σε ένα παρά πολύ ωραίο
Tag Post που είχε κάνει πριν από ένα χρόνο. Μπορεί να πέρασε ένας χρόνος από
την κυκλοφορία αυτού του Tag αλλά επειδή τις τελευταίες μέρες με πιάνει μια
μελαγχολία είπα να το κάνω και να μοιραστώ μαζί σας κάποια πράγματα για
μένα.
Πάμε λοιπόν!
Η πιο δυνατή παιδική σου ανάμνηση:
Τα ψώνια στο σουπερμάρκετ με τη γιαγιά μου.
Ήταν ήδη στα
πρόθυρα Αλτσχάιμερ αρά αντί για αυτά που είχε η λίστα,
παίρναμε μόνο λιχουδιές!
Η μαμά μου μετά γκρίνιαζε.
χι χι
Εκκεντρική συνήθεια:
Θέλω ν’ ανοίγω πρώτη τα δώρα μου και τα γράμματά μου!
Ε ναι, αλλιώς ποια η χαρά μετά που είναι ήδη ανοιχτά;
Ασχολείσαι με σπορ;
Μα ναι, γυμνάζω τα σαγόνια μου!
Εντάξει, κάθε καλοκαίρι θυμάμαι να πάω για τρέξιμο στο άλσος,
αλλά από Σεπτέμβριο πάλι μέσα.
Πάντως, έχω ξεκινήσει όλα τα αθλήματα και τα έχω
αφήσει όλα. χι χι
Αγαπημένο βιβλίο:
«Le petit prince
» d’ Antoine de Saint Exupèry.
Όσα χρόνια κι αν περάσουν, κάθε
καλοκαίρι αυτό διαβάζω
και κάθε φορά είναι διαφορετική.
Αν μπορούσες να ανακαλύψεις κάτι, τι θα ήταν αυτό;
Μια συσκευή που θα μ’ έντυνε, θα μ’ έβαφε,
θα με στόλιζε
κοινώς, κάθε μέρα.
Υπάρχει;;;
Αν θα μπορούσες να έχεις μια δική σου επιχείρηση ποια θα ήταν;
Τουριστικό πρακτορείο αλλά με ιδιαίτερες επιλογές ταξιδιών,
όχι γκρουπ και βλακείες.
Κάποιος που θαυμάζεις (δε σε γνωρίζει).
Θα με βρίσετε ε; Ποτέ δε θαύμαζα κάποιο διάσημο.
Ούτε καν
αφίσες δεν είχα στην εφηβεία μου.
Θεωρώ αξιέπαινους και αξιοθαύμαστους και τους άσημους ανθρώπους.
Ένα ταλέντο που θα ήθελες να έχεις:
Να πιάνουν τα χέρια μου όπως του αδερφού μου ή της μητέρας
μου.
Αλλά οι καλές τέχνες δεν είναι για όλους. Σνιφ.
Κάτι που θα ευχόσουν να ήξερες 2 χρόνια πριν:
Ότι η κρίση μπορεί άνετα να μας χωρίσει
και δύσκολα να μας
ενώσει.
True fact!
Τι κάνεις για να χαλαρώσεις;
Πηγαίνω στη θάλασσα ή χαζεύω σειρές.
Ποιος σε κάνει να νιώθεις πιο αγαπητή;
Η οικογένεια μου αλλά και ο φίλος μου.
Ενίοτε και οι μαθητές
μου αν είναι στις καλές του.
χι χι
Το πιο ενδιαφέρον μέρος που πήγες και γιατί;
Μονμάρτη.
Ζεις σε παράλληλο σύμπαν, σε μια άλλη εποχή.
Απλώς
χαζεύεις παντού τριγύρω σου.
Τρία βιβλία που θέλεις να φτάσεις στο τέλος.
Αν και βιβλιοφάγος, αυτήν την εποχή δεν έχω καθόλου ηρεμία
για να διαβάσω.
Άρα και κανένα βιβλίο στη λίστα αναμονής μου.
Ένα αγαπημένο αναμνηστικό που θα κρατήσει για πάντα:
Δύο μπορώ να πω;
Ένα σταυρουδάκι murano.
Μου το έδωσε η
καθηγήτρια των γαλλικών μου
για καλή επιτυχία στις πανελλήνιες.
Το έχω πάντα
στο πορτοφολάκι μου.
Δεύτερον, δύο χρόνια αφού έφυγε η γιαγιά μου
και ενώ
συνέπιπτε η γιορτή μου,
μου πήρε δώρο ο φίλος μου ένα μενταγιόν καρδούλα.
Έχω
βάλει τη φωτογραφία της μέσα για να με συντροφεύει πάντα.
Κάτι που θέλεις να δεις πριν πεθάνεις;
Μακάρι να δω και εγώ το χαμόγελο του δικού μου παιδιού
και
ας μην είναι μπέμπα.
χι χι
Αυτά τα λίγα και από μένα!
Το ετεροχρονισμένο μου ταγκ ποστ ελπίζω να σας αρέσει και να μη το βρίσκετε βαρετό.
Ήθελα να σας ενημερώσω πως έχω και ένα προσωπικό μπλογκ και με αφορμή αυτό το ποστ αλλά και το άλλο μου μπλογκ σκέφτηκα να φτιάξω και μια στήλη σε αυτό εδώ, και ας είναι beauty blog, σχετικά με τους καθημερινούς μου προβληματισμούς για να μοιραζόμαστε γνώμες και απόψεις με ζητήματα που πολλές μπορεί να αντιμετωπίζουν τα ίδια.
Καλή εβδομάδα να έχουμε και καλή συνέχεια!
χχχ
