6/5/13
Καλοταρίτισσα. Δεύτερα του Πάσχα. Εδώ γυρνάω ΠΑΝΤΑ. Εδώ καταλήγω για ηρεμία. Ο κόσμος όλος γελάει. Εγώ και πάλι χαμένη. Μην ακούς αυτά που λένε. Δεν είσαι τρελή. Απλώς, διαφέρεις. Απλώς, είσαι εσύ. Το κοριτσάκι με τις μπούκλες και το φιόγκο στα μαλλιά. Με το ροζ ζακετάκι και τα λουλουδάτα all star. Σου λέω "μείνε". Μείνε όπως σε γνώρισα. Τότε που σ' αγάπησα· και σ' αγαπώ ακόμη. Σ' ένα χαρτάκι, σ' ένα δελτίο παραγγελίας δεν αποτυπώνονται τα όσα βλέπω. Όσα μ' αγγίζουν και όσα εχθρικά, διώχνω. Μην αργήσεις, μου λες. Γιατί; Γιατί οι νόρμες να ισχύουν ακόμη και εδώ; Μην πάρεις τηλέφωνο. Εδώ ο χρόνος σταματάει. Η ζωή δεν κυλάει. Η ζωή είναι μονάχα αναπνοή. Ήρθες. Έχεις άσπρο και μαύρο. Έχεις φτερά. Πάρε με μαζί σου. Δεν ξέρω για πού. Δε θέλω να ξαναγυρίσω. Θέλω μονάχα να ζήσω το ταξίδι της μουσικής σου. Τα όνειρα δεν είναι πάντοτε χαμένα. Υπάρχουν κάπου μέσα μας. Βγαίνουν στην επιφάνεια όπως το κύμα που σιγά σιγά ανεβαίνει όλο και πιο πολύ!
Μην ξεχάσεις να ζήσεις. Μην τιθασεύσεις μια ψυχή που σ' αγαπά!
Ας την να είναι αυτή που είναι.
Μάχη
Καλοταρίτισσα.
Δ.
2013
Εις το επανιδείν!
χχχ
